Nieuwjaarswandeling Hovi 2018

 

Het jaar voor de Hovi vrienden begon met gladheid en kou, maar dat mocht de echte diehards niet tegenhouden. Dus op 21 januari trotseerden meerdere eigenaren de gladde wegen op naar Oosterbeek, waar Jacobien Schrier een prachtige wandeling door de bossen van Renkum had uitgezet. Het bestuur zorgde voor een warme ontvangst op het koude parkeerterrein van Bilderberg Hotel, waar de thee en koffie klaar stond. Leuke dit jaar was, dat er niet alleen eigenaren van Hovi’s waren, maar ook meerdere toekomstig geïnteresseerden. Ook zij hadden de wandelschoenen al aan om zich voor te bereiden op “Hoe wandel je met een Hovi?”. Of was het nu “Hoe wandelt een Hovi met jou?”. Zo was het in ieder geval toen ik met die 7 maanden oude puber van mij aan kwam lopen. Hij ging helemaal uit zijn dak bij het zien van tante en al die op hem lijkende soortgenoten. De wandeling kon beginnen en de zon deed heel goed haar best om de wandeling een groot succes te maken. En dat was het.

 

Kort nadat we in het bos liepen, konden de honden los en dan vind ik het zo vreselijk mooi wat er gebeurt. Jong en oud hobbelt en springt door elkaar heen. Ze spreken elkaars taal en vinden hun rangorde nog voordat de eerste bocht in zicht komt. Voor mij is het de eerste Hovawart en na alle waarschuwingen over de “stevige” karakters van het ras, kan ik met deze wandeling oprecht zeggen dat het een zeer stabiel en duidelijk ras is. Wie wij als groep ook tegenkwamen, er viel geen onvertogen blaf. De Hovawart gaat zijn eigen gang, luistert dankzij de leiding van de baasjes en accepteert zijn omgeving prima. Er liep ook een niet-Hovi mee en die werd door honden en baasjes volledig geaccepteerd. En ook onder de (toekomstige) eigenaren was de stemming super. We liepen voortdurend naast iemand anders en er zijn heel wat leuke verhalen over en weer uitgewisseld, vooral over de Hovi natuurlijk. Tussendoor zijn we heerlijk in de zon gaan pauzeren en mochten we nog even zondigen van de goede voornemens over diëten. Heerlijke wafels en andere koeken. Ach en omdat ze toch op moesten, konden er ook wel twee in….mmmmm. Na voortzetting van de wandeling bleef ieder genieten van hond, natuur en elkaar. De parkeerplaats kwam dan ook onverwachts snel in zicht.

 

Opnieuw stond de koffie, thee en nu ook warme chocomelk klaar. Helaas dit jaar geen locatie waar de honden naar binnen mochten. Maar die hadden totaal geen moeite om in de auto te gaan liggen dromen. Met de nieuwe eigenaren hebben we genoten van de verhalen van Jack over de excessen in het ras en hun ervaringen in de fokkerij. Ter afsluiting spraken we allemaal de wens uit om dit jaar nog minstens één zo’n prachtige wandeling te maken en we hopen dan ook allen dat er nog meer liefhebbers van het ras zich aansluiten.

 

O, en voor wie benieuwd is……….de toekomstige geïnteresseerden worden allemaal Hovi eigenaren of zijn het inmiddels al.

Foto's

Marloes Treffers

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.